Tora Yeshua  תורה־ ישוע

 Welkom op onze geheel vernieuwde website; stuur ons uw suggesties dan wordt het nog mooier.

Uitnodiging voor Shavuoth (Pinksterfeest)

Uitnodiging om dit Feest van de God van Abraham, Isaak en Jakob mee te vieren! Volgens de Joodse kalender is dat op 19 en 20 mei dit jaar en op dan wel rond deze data wordt het feest gevierd.
De data liggen vast op basis van de eerste gersteoogst, dan is het Pesach en 50 dagen later is het dan Shavuoth, maar in de huidige praktijk wijkt men daarvan af wegens lopende kalenders, wat jammer is, want van Zion zal de Tora uitgaan en in Israel zou de datum van de eerste gersteoogst bepalend moeten zijn en wereldwijd als norm moeten gelden; de Joodse kalender is dus wegens aanpassingen ook niet meer precies synchroon met de gersteoogst datum.
De christelijke kerken vieren de feesten op basis van een eigen kalender, afwijkend van de Joodse kalender, wat een antisemitische basis heeft en dus zeer verwerpelijk.
Maar gelukkig kunnen we het feest inhoudelijk vieren, rond deze tijd en dat is wel zo belangrijk natuurlijk; in de Immanuel gemeente te Alblasserdam is het Shavuothfeest op  23 mei om 10.30 uur, hartelijk welkom daar! (zie onderaan deze tekst de gegevens).
Of ga naar een synagoge op  19/20 mei, om onze Joodse geloofsbasis mee te beleven en  zo mogelijk met Joden uw geloof in Yeshua uit te wisselen, uiteraard als de Geest van God daartoe ruimte geeft en uw gesprekspartner dat wenst; sowieso kunt u als bezoeker van de sjoel vragen om enige uitleg, hoe Joden het Shavuoth feest beleven.
Vanuit de liefde voor Joden zou u inmiddels moeten weten, waar in uw omgeving een sjoel is, maar als  u er nog niet achter bent, gewoon even googlen, bel de rabbijn en vraag of en wanneer u welkom bent.
Zie verder op   voor de adressen van Tora-Yeshuagemeentes http://tora-yeshua.nl/samenkomsten/ ; als u Shavuoth viert in een christelijke kerk op zondag/maandag 23/24 mei, kunt u wellicht onderstaand artikel in gesprek brengen en verwijzen naar onze Joodse basis.

Chaq Shavuoth sameach!  (Gezegend Pinksterfeest)“De Here sprak tot Mozes: Spreek tot de Israëlieten en zeg tot hen: De feesttijden des Heren, die gij zult uitroepen als heilige samenkomsten, zijn MIJN feesttijden”. (Lev 23:1-2)
“Dan zult gij tellen van de dag na de sabbat, van de dag waarop gij de garve van het beweegoffer gebracht hebt: zeven volle weken zullen het zijn; tot de dag na de zevende sabbat zult gij tellen vijftig dagen.” (Lev 23:15-16)

Shavua = week (enkelvoud)
Shavuot= weken (meervoud)

Tijdens Pesach wordt de fysieke verlossing uit de slavernij en de eenwording van het Joodse volk herdacht. Shavuot herdenkt de geestelijke bevrijding en aanvaarding van de verantwoordelijkheden die voortkomen uit deze vrijheid. De twee feesten worden verbonden door de “Omertelling”. Een Omer (± 1,8 kg) is een Joodse maat. Het is ongeveer de hoeveelheid voedsel, die een mens per dag nodig heeft. In de woestijn mocht iedereen één Omer manna per dag nemen. Zoals in Lev. 23:15 staat, wordt er één Omer gerst, die dan juist rijp was, naar de Tempel gebracht. Vanaf die dag, ná zonsondergang wordt er geteld zeven volle weken. En zoals men uitkijkt naar een belangrijke of blijde gebeurtenis, zo wordt elke dag de Omer geteld. Na vijftig (Grieks: Pentecost) dagen is het Shavuot of Pinksteren. Alle grote feesten worden ook shabbatten genoemd, vandaar dat de traditionele Joden (in navolging van de Farizeeërs) op de 2e dag van Pesach met de Omertelling beginnen. De Messiaanse Joden beginnen (de Sadduceeën waren dezelfde mening toegedaan) op de zondag ná Pesach, “de dag na de sabbat”, de Omer te tellen. Zo valt voor de Messiaanse Joden het Wekenfeest altijd op een zondag.

Shavuot is het feest van de Openbaring of van de Tora (= onderwijzing of instructie). De Tora zijn de eerste vijf Bijbelboeken en niet alleen de Tien Geboden. Eigenlijk is alles wat uit de mond des Heren komt: “Tora”. Voorafgaand aan wat er op de berg Sinaï gebeurde, sloten God en Israël een verbond, een wederzijdse verbintenis waarin eeuwige trouw wordt beloofd, net zoals bij een huwelijk. De eerste Pinksterdag was in de woestijn toen het volk van Israël de Tora ontving van God, nadat ze uitgeleid waren uit Egypte.
De Pinksterdag die beschreven staat in Hand. 2 was de zoveelste Pinksterdag daarná.

Met Pesach werden de Joden (en wij die ons gevoegd hebben bij dit volk) één volk. Op Shavuot werden de Joden (en de gelovigen uit de volken) een bijzonder volk, Gods volk. Hij gaf de Tora aan Zijn volk om hun te laten zien hoe ze zich als Zijn volk moesten gedragen, anders dan alle andere volken. Het volbrachte werk van Jezus heeft de Tora niet opgeheven, maar veeleer bevestigd. In Rom. 10:4 staat: “Want Christus is het einde der wet”. In het Grieks staat voor het woord “einde” EINDDOEL. Jer. 31:31-34 spreekt over een nieuw verbond: God de Vader zal Zijn Tora in ons hart schrijven. Jezus moedigt ons aan om de Tora te doen en aan anderen te onderwijzen. Wie dat doet zal “groot heten in het Koninkrijk der hemelen”. Vele christenen denken dan aan wettische dingen die Joodse rabbijnen in de loop van vele eeuwen, ook in de tijd van Jezus, de mensen opgelegd hebben. Hierbij hebben we onderscheidingsvermogen van de Vader nodig. In het zendingsbevel zegt Jezus: “en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb”. We worden niet gedwongen de Tora te houden, het is een instructie of onderwijzing. Ieder mag/kan zelf beslissen of hij/zij het wil oppakken. Maar wie het doet zal zijn “als een boom geplant aan waterstromen”.

Er wordt veel gesproken over “passie voor Jezus”. Maar de Passie van Jezus Christus (de Messias) is: de wil te doen van God de Vader en Zijn wil staat in de Tora. Wat Jezus gebied: “Gij zult de Heer uw God liefhebben met geheel uw hart en uw naaste als uzelf” is géén nieuw gebod dat in de plaats komt van de Tora, maar een samenvatting uit de Tora (Zie Deut. 6:5; Lev 19:18). Verder zei Hij: “Aan deze twee geboden hangt de ganse wet (Tora) en de profeten (Haftara)”. De God van Israël is een God die gediend wil worden op ZIJN manier. Hier geldt niet “het doel heiligt de middelen”. Er wordt vaak gezegd: “God kijkt naar je hart” en dat is ook waar. Maar als we kijken naar het verhaal van David, toen hij de ark uit het land der Filistijnen naar Israël wilde halen, was zijn hart toen niet oprecht? David was een man naar Gods hart. Maar omdat hij de ark op zijn eigen manier wilde binnen halen, viel er zelfs een dode (1Kron. 15:13).

Volgens overlevering wordt tijdens Shavuot het boek Ruth gelezen. Hierin wordt beschreven dat een niet-joodse vrouw (beeld van de gelovigen uit de volken) eerst zegt tegen Naomi (beeld van Israël): “Uw volk is mijn volk en uw God is mijn God”. Daarna trouwt ze met de (ver)losser Boaz (beeld van de Messias). Dit verhaal speelde zich af tijdens de gerste- en tarweoogst. Een ander gebruik is het lezen van Ps. 19. In dit Bijbelgedeelte staat: “De Tora des Heren is volmaakt, zij verkwikt de ziel. In het houden ervan ligt rijke beloning.” Lees ook de langste psalm, Ps. 119.

Toen de Tempel nog bestond, was het algemeen de gewoonte om de Parasha, de gebruikelijke Tora- en Haftara (boeken van de profeten) gedeelten van die dag te lezen. De Encyclopedia Judaïca bevestigt dat het Nieuwe Testament een bron is die krachtig het bestaan van deze gewoonte bevestigt. Ook nu nog worden ze gelezen door zowel de traditionele als de Messiaanse Joden.

Tijdens dit Wekenfeest wordt o.a. Ez. 1:1-18, 3:12 en Ex. 19:1-20 gelezen. De Tempel was dé centrale plaats waar alle Joden samenkwamen. Voor de opgangfeesten Pesach, Shavuot en Sukkoth (Loofhuttenfeest) moesten zeker alle mannen opgaan naar Jeruzalem, waar de Tempel stond. Ook de discipelen van Jezus kwamen er elke dag bij elkaar en vierden zowel de Erev Shavuot, de dienst op de voorafgaande avond, als het Shachariet (ochtendgebed) aan het begin van de eerste dag van Shavuot. Dit komt overeen met het “derde uur” (09.00 uur onze tijd) uit Hand. 2:15. Als we bovengenoemde Bijbelgedeelten naast Hand. 2 lezen, zien wij vele overeenkomsten. Er staat geschreven over de Geest, vuur, bliksem en een geweldige windvlaag. Zou dit “toeval” zijn?

Wat geweldig dat God het allemaal zo geregisseerd heeft.
Op het eerste Shavuot (Pinksterfeest) in de woestijn gaf Hij Zijn volk Zijn onderwijzing op stenen tafelen, maar op dit zelfde feest vele eeuwen later, na de opstanding van Zijn zoon Yeshua (Jezus) gaf God de Heilige Geest om Zijn Tora (Wet) in onze harten te schrijven.

Behalve dat Shavuot een feest van de Tora is, is het een oogstfeest. Op dit feest, ook wel de Dag van de Eerstelingen genoemd, werd de eerste tarwe geoogst. Dan werden er twee gegiste broden (beeld van Joden en niet-Joden) gebakken van het eerste graan en als offergave naar de priesters van de Tempel in Jeruzalem gebracht. Daarnaast bracht ieder afzonderlijk van zijn eigen land nog een eerstelingenoffer van tarwe, gerst, druiven, vijgen, granaatappelen, olijven en dadels. Dit offer mocht men brengen vanaf Shavuot tot Chanuka (mei-december). Dit brengen ging met feestelijkheden gepaard. Degenen die in de buurt van Jeruzalem woonden, brachten verse vruchten, verse druiven en vijgen. Degenen die veraf woonden, brachten rozijnen en gedroogde vijgen. Ook de discipelen brachten de Heer een oogst van 3000 zielen. In Ex. 32:28 toen tijdens de eerste Shavuot het volk God afvallig was door het gouden kalf te vereren, vielen er 3000 doden. Jaren later herstelde God het door ook op Shavuot 3000 zielen in de Geest levend te maken. Wat een geweldige God hebben wij toch! Alles wat in het verleden stuk is gegaan, wordt later weer hersteld.

Als er feest is, wordt er lekker gegeten.
Op het Wekenfeest wordt er veel melkkost en vegetarische maaltijden gegeten. Waarschijnlijk wijst dit naar “het land van melk en honing.” De witte kleur van melk kan worden gezien als een symbool voor de zuiverheid van de Tora. De getalswaarde van het woord “chalav” (melk), is 40 en Mozes moest 40 dagen op de berg Sinaï wachten voordat hij de stenen tafels ontving. De Amerikaanse “cheesecake” is van oorsprong een Shavuot-lekkernij die door Europese Joden in de VS is geïntroduceerd. De kwark-blitzes, met kwarkgevulde pannenkoeken, ontbreken niet tijdens dit feest. Dan zijn er nog de gegratineerde vis met aardappelen, kaaspasteitjes, spinaziekugel, een pastagerecht uit de oven met kaas en melk en nog veel meer. Maar wanneer we feest vieren, moeten we de minder bedeelden niet vergeten. Zoals in het boek Ruth beschreven staat moest men ook aan de armen denken en niet alle oogst aflezen, maar, men moest wat overhouden voor de behoeftige.

Tot slot halen wij Deut. 16:10-11 aan: “Dan zult gij het feest der weken vieren ter ere van de Here uw God, … gij zult u verheugen voor het aangezicht van de Heer, met uw zoon, dochter, dienstknecht, dienstmaagd, de Leviet, de vreemdeling, de wees en de weduwe …”
(door Esther da Costa)
Shavuot Sameach, (gezegend Pinksteren)

Ben Kok (joods-chr.pastor)

Navigeer naar andere artikelen

Geef een reactie

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*