Tora Yeshua  תורה־ ישוע

 Welkom op onze geheel vernieuwde website; stuur ons uw suggesties dan wordt het nog mooier.

Mohbama realiseert antisemitisme via “Arabische lente” en tegenwerken van Israel

Vertaling  hieronder.
Zie ook eerdere artikelen over Mohbama, type dit woord in de zoekmachine van deze site.
Om te beginnen: http://tora-yeshua.nl/2009/08/mohbama-islam-de-antichrist/

Shabbath shalom, want: de God van Abraham, Isaak en Jacob laat niet varen de werken Zijner handen. Hij blijft trouw aan Zijn beloften, zeker ook aan Israel.
Hij zal als Redder verschijnen, als Israel in de grootste benauwdheid komt, zie Zach. 14
En wij, van Tora-Yeshua, zijn Jood met de Joden. In gebed, in morele steun, in praktische hulp.
Ben Kok (joods-chr .pastor)

Obama, de anti-Israël president.

Sinds het ontstaan van de staat Israël in 1948, zijn de Arabieren zonder aanleiding 3  agressieve oorlogen begonnen om Israël te vernietigen.

Maar vandaag de dag moet Israël haar grootste bedreiging  sinds haar 63-jarige bestaan onder ogen zien.

Van Egypte tot Turkije, van Gaza tot Iran, Israëls vijanden zijn in opkomst.

Islamitische, terroristische legers omringen het kleine landje en roepen openlijk op tot haar vernietiging.

In deze bedreigende tijden heeft Israël meer dan ooit haar bondgenoten nodig.

Maar kan het rekenen op de Amerikaanse President?

Al vanaf het eerste begin is Amerika een onlosmakelijke bondgenoot geweest van de enige democratie onder de onderdrukkende dictaturen van het Midden Oosten.

Door de jaren heen hebben verschillende presidenten die speciale band bevestigd.

Tot aan de verkiezing van Barack Obama.

Vanaf de dag van zijn beëdiging heeft Obama zichzelf gedistantieerd door zijn openlijke vijandelijkheid naar Amerika’s trouwste bondgenoot.

Hij vertelde Joden dat ze geen gebouwen in Jeruzalem mogen bouwen, de hoofdstad van Israël en het religieuze centrum voor het Jodendom sinds duizenden jaren.

De Verenigde Staten accepteert de legitimiteit van het continue bouwen van nederzettingen niet. Het is tijd dat dit bouwen stopt!

Hij dwong de Israëlisch staat te onderhandelen met de Palestijnse terroristenorganisatie Hamas en het zogenaamde “Vredesproces”.

Hamas heeft gezworen om Israël “uit te wissen”.

Hamas bestaat om Israël te vernietigen, hun missie is Israëli’s te doden, Joden

te doden.”

We zullen nooit Israël erkennen!

Terwijl Israël een vijand onder ogen moet zien, die uit is op haar vernietiging, heeft Obama geëist, dat Israël haar recht op verdedigbare grenzen opgeeft in de onderhandelingen.

Obama vindt, dat de grenzen moeten worden vastgesteld op de lijnen die bestonden voor de tweede Arabische agressie.

De grenzen van Israël en Palestina zouden moeten worden vastgesteld volgens de 1967 lijnen met wederzijds geaccepteerde ruilingen.

Dit zorgt ervoor dat Israël een 8 mijl lange strook land binnen haar grenzen krijgt en probeer dat maar eens te verdedigen. Dat is onmogelijk!

Als iedereen om je heen vriendelijk is, is het oke, maarals iedereen om je heen

“Dood de Joden!” roept, ben je dood!

Allah, tel de Joden en dood ze tot de laatste man!

Terwijl er vreedzaam op de vijanden van Israël gereageerd werd, trad Obama hard op tegen Premier Benyamin Netanyahu vanaf hun eerste ontmoeting in mei 2009.

Obama snauwde Netanyahu op een vernederende manier af en presenteerde hem een lijst met eisen en liet hem daarna alleen om ze te overdenken, terwijl hij zelf ging eten met zijn familie.

Zulke spanningen bestaan er niet tussen Obama en de Turkse, Joden hatende premier Erdogan, die Israël al meermalen indirect bedreigde.

Toen Israël de  terroristische Gazaflotilla onderschepte, die de Gaza wapenblokkade wilde breken, noemde Erdogan het een “Reden voor oorlog”.

Israël moest boeten voor haar agressie en misdaden.

Obama drong er op aan, dat Israël  haar excuses aanbood aan Turkije.

Gedurende de opstanden van de zogenaamde Arabische Lente, weigerde Obama steun te

verlenen aan de democratische oppositiegroeperingen van het regime in Syrie, dat vijandelijk is tegenover Israël.

Maar leidde de aantijging tegen de sterke man van Libië, Moammar Ghadaffi.

“Vandaag kunnen we definitief vaststellen, dat het regime van Ghadaffi tot een

eind is gekomen.”

Door het omver werpen van het regime van Ghadaffi, heeft Obama weer een Arabisch land

uitgeleverd aan de Joden hatende islamieten en Amerika’s vijanden.

In de naweeën van de Amerikaans gesponsorde interventie in Libië, raakten 20.000 draagbare luchtdoelraketten vermist, waarvan elk exemplaar in staat is een commercieel lijnvliegtuig neer te schieten.

Sommige zijn al opgedoken in de Sinai Peninsula, onderweg naar het terroristische regime van Gaza.

En dankzij de interventie van Obama in Egypte viel het regime van de Amerikaans georiënteerde Mubarak in handen van de Hitlerbewonderaars van de Moslim Brotherhood.

Dit doet denken aan voormalig president Carter, die de val van de Sjah van Perzië niet tegenhield en dus de weg vrijmaakte voor de ayatollahs en de jihad, die leidde tot 9/11.

Net als het Iraanse regime, heeft de Moslim Brotherhood opgeroepen tot oorlog met Israël en het verwijderen van Israël van de wereldkaart.

De spirituele leider van de Moslim Brotherhood, die recentelijk een gebed voor miljoenen moslims op het Tahrirplein leidde, heeft er bij zijn volgelingen op aangedrongen om het werk van Hitler af te maken.

Door de geschiedenis heen heeft Allah de Joden mensen opgelegd, die hen zouden

straffen voor hun corruptie. De laatste afstraffing is uitgevoerd door Hitler.

Als Allah wil, zal de volgende keer de beurt aan de gelovigen zijn.”

Nu Moebarak weg is, heeft het nieuwe regime de banden aangehaald met Iran, die gedurende 35 jaar waren doorgesneden, de wapenblokkade naar Gaza opgeheven en nauwelijks in gegrepen toen de Israëlische ambassade werd aangevallen en bijna overmeesterd door agenten van de Moslim Brotherhood.

En door het omverwerpen van Moebaraks regime, vuurt een zich steeds sterker voelend Hamas weer raketten af op Israël.

Ondertussen is Obama tanks en andere wapens blijven verkopen aan Egypte.

Hij heeft de Islamitische dictatuur van Saoedi Arabië toegerust met gevechtsvliegtuigen en aanvalshelikopters, wat de grootste Amerikaanse wapenverkoop aller tijden was.

Terwijl de Midden Oostenketel kookt, vergaart Iran, zonder tegenwerking van Obama’s Witte Huis

nucleaire wapens.

Mensen roepen met 1 stem! Ze houden plakkaten in hun hand en ballen hun vuisten,

roepende: Dood aan Israël!”

Lang leve Hitler! Stop Joden in ovens!

In deze kritieke tijden voor Israël, behandelt Obama, de meest anti-Israël

President, sinds het ontstaan van Israël, onze vijanden als bondgenoten.

En onze bondgenoot als een vijand.

—————————————————————————————————————————————

Navigeer naar andere artikelen

2 Responses to Mohbama realiseert antisemitisme via “Arabische lente” en tegenwerken van Israel

  1. Shalom Ben;
    Aloude tijden herleven. De regeerders v/d landen roepen geruststellende woorden uit, over hun volken.
    Het is dus “? 5 Mei 1940”. Of toch nog een paar dagen eerder? Maar wel de hoogste tijd!
    Welaan; de Eeuwige weet de tijden. Hij heeft de tijden der heidenen vastgesteld.
    1 dag is als 1000 jaar en 1000 jaar als 1 dag; bij YHWH.
    Am Yisra-El Chai.

  2. Voor u gelezen en hier geplaatst door Jiooda.

    De Verenigde Staten herhalen regelmatig hun steun aan de veiligheid van Israël, maar zegt niets over de wettelijke rechten van Israël. De wettelijke rechten die ontstaan zijn op de Conferentie van San Remo en de resolutie van 25 april 1920, die werd vastgelegd in het internationaal recht. De herdenking van de negentigste verjaardag van dit evenement zal zeker een nieuw kijk werpen op het Midden-Oosten conflict.

    Onze agenda’s zijn bezaaid met speciale data die verwijzen naar ons verleden. Zo vierden we in maart de tweehonderdste verjaardag van de geboorte van de componist Fréderic Chopin. Elke Fourth of July, vieren we de Amerikaanse Dag van de Onafhankelijkheid. Herdenkingen zijn belangrijk, of ze nu hommage brengen aan grootheid of mensen verenigen in nationale trots.

    Maar er zijn gebeurtenissen in de recente geschiedenis, die onopgemerkt blijven, zo niet geheel vergeten zijn. Een dergelijk geval hertekende de landkaart van een van de meest politiek omstreden gebieden van de planeet, schudde de reeds bestaande wereldorde grondig door elkaar, riep de wedergeboorte uit van een natie en markeerde het einde van de langste buitenlandse bezetting ooit in de geschiedenis. Toch hebben maar weinig mensen daar ooit van gehoord.

    Dat evenement vond negentig jaar geleden plaats in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog nabij de Italiaanse badplaats San Remo. Op 25 april 1920, na twee dagen van intensieve discussies, ondertekenden in San Remo premiers en hooggeplaatste diplomaten van de zegevierende geallieerde machten de zogeheten ‘San Remo Resolutie’ en bezegelden aldus formeel de bestemming van de voormalige Turkse bezittingen in het Midden-Oosten.

    Het Midden-Oosten is een plaats van veel voorkomende juridisch onjuiste voorstelling van zaken en sindsdien een ketel van geweld, mede omdat deze historische resolutie, waarin nadere afspraken werden vastgelegd en in het internationaal recht ingeleid, zelden werden bekendgemaakt. Een slecht of niet geïnformeerd publiek dat aan vaak slecht geïnformeerde politici toestaat om ongeloofwaardige – durf ik onrechtmatige zeggen? – brouwels van vredesplannen te promoten, waarvan het eventuele falen zo voorspelbaar is dat het te duidelijk is om te negeren.

    Zodus moeten wij op 25 april 2010 de negentigste verjaardag herdenken van de Conferentie van San Remo en maken we het publiek bewust van de cruciale beslissingen die werden gemaakt en moet vervolgens het effect van deze beslissingen op de gronden en de betrokken volkeren bekend worden gemaakt.

    In San Remo – en voor het eerst in 1800 jaar, sinds de Romeinse tijd – werd het geografische gebied dat bekend staat als “Palestina” tot een juridische identiteit verworven. Hoewel de grenzen van Palestina niet nauwkeurig werden omschreven in San Remo, overheerste het idee om ze zo dicht mogelijk te tekenen nabij de historische grenzen van de oude Joodse koninkrijken Israël en Juda. In dat opzicht werd de uitdrukking “van Dan tot Beersjeba” van Lloyd George, de Britse minister-president op het moment, gemeengoed en verscheen vaak in latere documenten.

    Door specifiek te verwijzen naar de Balfour-verklaring van november 1917 – die in wezen een uitdrukking was van het Britse buitenlands beleid – en door het letterlijk weergeven van de bewoordingen ervan, werden met de San Remo Resolutie de bepalingen van de Balfour-verklaring vastgelegd in het internationaal recht. Aldus heeft de heroprichting van het Joodse Nationaal Tehuis in Palestina internationale erkenning gekregen.

    Die juridische titel aan Palestina werd officieel overgedragen van de Volkenbond – toen Turkije een jaar eerder haar rechten op de regio verspeelde op de Vredesconferentie van Parijs – aan het Joodse volk, dat de nationale begunstigde is geworden onder het mandaat dat werd toegewezen aan Groot-Brittannië dat aldus werd aangewezen als curator [van het vroegere Turkse territorium in het M-O]./p>

    De overdracht van de titel en de soevereiniteit van het Joodse volk in Palestina blijft aan het internationale recht verbonden tot op vandaag. Ook gelijkwaardige nationale rechten werden verleend aan de Arabieren in zowel Syrië / Libanon en het huidige Irak, onder twee andere overgangsbepalingen die mandaten toewezen respectievelijk aan Frankrijk en Groot-Brittannië. Het moet daarom duidelijk zijn dat de legitimiteit van de huidige Arabische staten Syrië, Libanon en Irak voortvloeit uit hetzelfde internationaal recht waarmee de Joodse natie in [het voormalige Britse Mandaat] Palestina werd heropgericht.

    Naast het voldoen aan de nationale aspiraties van het Joodse volk (het zionisme), betekende de San Remo conferentie ook het einde van de langste kolonisatie in de geschiedenis. Overwegende dat de Europese machten hun kolonisatie uitbreidden naar Afrika, Azië en Zuid-Amerika tijdens een periode van niet meer dan vierhonderd jaar, was Palestina daarentegen voor ongeveer 1.900 jaar bezet en gekoloniseerd gehouden door een opeenvolging van vreemde mogendheden (Romeinen, Byzantijnen, Sassanidische Perzen, Arabieren, kruisvaarders , Mamelukken en Turken). Deze vroege episode van de bevrijding, die het wereldwijde dekolonisatieproces meer dan dertig jaar voorafging, moet worden verwelkomd door alle progressieve geesten.

    De herdenking van de negentigste verjaardag van de Conferentie van San Remo is een ander soort herinnering in die zin dat zij in de eerste plaats een educatief doel dient. In feite is de Europese Coalitie voor Israël, een niet-joodse Europese organisatie die gevestigd is in Brussel, van plan om dat in San Remo op 24-25 april over te doen, in een tweedaagse officiële bijeenkomst op de plaats waar in 1920 het evenement plaatsvond.

    Door de Conferentie van San Remo opnieuw in de schijnwerpers te plaatsen, wordt het publiek beter geïnformeerd, worden opinies beter gegrondvest en kunnen beleidsmakers opnieuw hun geopolitieke plannen herbekijken.

Geef een reactie

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*