Tora Yeshua  תורה־ ישוע

 Welkom op onze geheel vernieuwde website; stuur ons uw suggesties dan wordt het nog mooier.

Toppunt van islamisering: Erdoganisme , geschreven door een Turk

ANP-34787148-611x328

(met dank overgenomen van
http://www.volkskrant.nl/binnenland/een-reddingsboei-voor-turkse-nederlandhaters~a4439237/#&gid=1&pid=baa72f57-76b2-4e3f-8c02-75243e446b1f

en met dank aan
http://politiek.tpo.nl/2017/03/12/bonusquote-turkse-nederlander-legt-turkse-politieke-islam-en-haat-tegen-westen-uit/?utm_source=traqli&utm_medium=email&utm_campaign=91

Een reddingsboei voor Turkse Nederlandhaters

Verlichte Turkse Nederlanders geboden tegen fanatici

De seculiere, verlichte Turken in Nederland lijken stilgevallen. Maar juist zij, stelt Erdal Balci in dit opiniestuk dat eind december in de Volkskrant verscheen, kunnen tegenspel bieden aan complotdenkers – en de jeugd winnen voor het vrije Westen.

De mollige kapper is bijna klaar met de knipbeurt. ‘Moet ik je ook scheren?’, vraagt hij aan zijn klant. De kleine, gespierde veertiger schudt van nee en vervolgt zijn relaas. ‘Onder Erdogan wordt Turkije over een paar jaar een wereldmacht. Dan zullen we de hatelijke westerlingen voor altijd onder de duim houden.’

Het wordt even stil, de kapper kan een glimlach niet onderdrukken. Ik wil weten waarom hij niet voorgoed teruggaat naar Turkije, nu hij toch zo veel vertrouwen heeft in dat land en zo gek is op Erdogan. De man die met zo veel succes zaken heeft gedaan in Nederland dat hij nooit meer hoeft te werken, onthult een ambitieus plan: ‘Eerst gaan we Nederland in de fik zetten. Daarna gaan we wel terug met zijn allen.’

Toen ik na zestien jaar in Turkije terugkeerde naar Nederland, merkte ik dat bij de Turken hier de betrokkenheid en de liefde voor Turkije geenszins was afgenomen. Integendeel, het hart van de doorsnee Turkse Nederlander klopt nu veel heviger voor het moederland. En zeker ook voor president Recep Tayyip Erdogan. Met 70 procent van de stemmen voor zijn conservatief-islamitische partij AKP vestigden de Nederlandse Turken vorig jaar een wereldrecord.

Wat mij ook opviel was hoeveel Turken openlijk praten over hun gevoelens van haat jegens Nederland.

Moederland

Ik sprak een internetcaféhouder in Rotterdam, die op een dag besloot helemaal naar het Koerdische gebied te rijden. De dertiger met de zwarte, werkelijk boze ogen zei: ‘Ik had nieuws gekeken en wond me enorm op over de rellen in Diyarbakir. Ik zweer je dat ik die dag nog in de auto ben gestapt. Heel Europa en Turkije heb ik doorkruist. Na vijf dagen kwam ik er aan. Ik wilde weten wat hen bezielde.’ Eenmaal aangekomen kwam hij tot het inzicht dat de spanningen tussen de Koerden en Turken niet aan de Koerden en Turken zelf lagen. ‘Iedereen die ik sprak maakte ik duidelijk dat we als moslims de krachten moeten bundelen tegen de ongelovigen en de christenen…’

In de McDonald’s raakte ik met een jonge scholier aan de praat over de oorlog in Irak. Terwijl hij een hamburger en frietjes at, verzekerde hij me dat hij voor het moederland zou sterven. Ik vroeg hem of hij zijn leven ook op het spel zou zetten als Nederland door Duitsland aangevallen werd. Hij deed alsof een spook tegenover hem zat, zo verbaasd was hij. Hij stamelde: ‘Wie ben jij? Hoe kan een Turk een dergelijke vraag stellen? Nederland is toch niet hetzelfde als ons moederland… Waarom zou ik in hemelsnaam om Nederland geven?’

Turken hebben het nationalisme gemengd met de ideologie van de politieke islam

Recep Tayyip Erdogan bij zijn overwinning in de Turkse presidentiële verkiezingen van 2014.

Recep Tayyip Erdogan bij zijn overwinning in de Turkse presidentiële verkiezingen van 2014. © AFP

Turken zijn altijd een nationalistisch volk geweest, maar in de jaren dat ik niet in Nederland woonde, hebben ze het nationalisme gemengd met de ideologie van de politieke islam. En daarmee is de haat tegen Nederland toegenomen. Als je na zoveel jaar terugkomt, zie je het verschil beter. Twintig jaar geleden kwam je de Nederlandhaters hier en daar ook wel tegen. Ze waren echter sterk in de minderheid en ze werden door de meeste mensen als fanatiekelingen gezien die je niet al te serieus diende te nemen.

Ook in Turkije bleef de politieke islam altijd steken op 6 à 7 procent. Totdat het fenomeen Recep Tayyip Erdogan op het politieke toneel verscheen, eerst als burgemeester van Istanbul, daarna als premier. Zijn partij groeide als kool en nu heeft Erdogan het al veertien jaar voor het zeggen in Turkije. De helft van Turkije onderging als het ware een metamorfose. In Nederland is dat ook gebeurd. Nederland bulkt van de ‘kleine Erdogans’ die met hun gedrag en taalgebruik de reis, de leider, zo goed mogelijk proberen te imiteren.

Goddelozen

Om te begrijpen wat Erdogans politieke ideologie is die ook Turkse Nederlanders inspireert, moeten we even terug naar de lente van 1975. De diepgelovige aanhang van de nog kleine moslimpartij heeft de grote zaal in Istanbul tot de nok gevuld om naar poëet en ideoloog Necip Fazil Kisakurek te luisteren. De grootmeester praat, leest voor uit eigen werk en brengt de massa in vervoering als hij weer eens zijn geliefdste gedicht voordraagt: ‘Meelijwekkend ben je in je eigen land… Een paria in je eigen moederland…’

Hoeveel tranen er zijn gevloeid op dat moment, kunnen we niet met zekerheid zeggen. Wat wel vaststaat is dat die avond ook de piepjonge Recep Tayyip Erdogan een van de gedichten van de ‘grootmeester’ mocht voorlezen aan het publiek. De diepe bariton van de toen 21-jarige Erdogan galmde door de zaal: ‘Een mooie jeugd hebben we nodig, een jeugd die diep gelooft en ook diep haat… Een jeugd die pas vrij is als die de slaaf is van de Schepper…’

Ik was 10, en ik beloofde hem dat ik eenmaal in Nederland heel veel Nederlanders in elkaar zou slaan

Niet alleen Erdogan, maar de hele generatie van islamistische leidinggevenden in Turkije is door ‘grootmeester’ Kisakurek gevormd. Dit islamistische idool geloofde dat het ‘virus’ van de moderniteit het grote Ottomaanse Rijk – de voorganger van de Turkse republiek – aangestoken had en zo uiteindelijk tot zijn ondergang had geleid. De pro-westerse Turken waren in zijn ogen allemaal landverraders.

Kisakurek wist ook heel goed wie de vijanden waren van de beoogde islamitische revolutie: ‘In het binnenland zijn het de goddelozen. Ze hebben geen wortels en geen persoonlijkheid. Het zijn de na-apers en de handlangers van de vijand. Deze verraders worden geholpen door de westerlingen, de Joden, de vrijmetselaars, de bekeerlingen en de kosmopolieten.’ Kisakurek had het goed voorspeld: het was een kwestie van tijd eer de grote massa van traditionele, laagopgeleide, sterk religieuze, joden- en christendomhatende plattelanders de macht zou overnemen in Turkije.

Turkse Nederlanders betogen bij de Erasmusbrug in Rotterdam tegen de mislukte coup tegen Erdogan's regering op 15 juli 2016.

Turkse Nederlanders betogen bij de Erasmusbrug in Rotterdam tegen de mislukte coup tegen Erdogan’s regering op 15 juli 2016. © ANP

In de jaren dat ik in Turkije woonde, heb ik een volk dat wel gelovig was, maar dat zich ook sterk verheugde op het EU-lidmaatschap en met grote bewondering naar het Westen keek, rancuneus zien worden jegens dat Westen. Het islamistische gedachtengoed heeft deze Turken in de loop der jaren fervente aanhangers van complottheorieën gemaakt. Achter elke ontwikkeling begon men de hand van kwaadaardige buitenlandse krachten te zien. Dit Turkse probleem is, door de invloed van Erdogan in Europa, ook een niet te onderschatten Europees probleem.

De politieke islam legt een bom onder het principe van gelijkwaardigheid van man en vrouw. Hij plaveit de weg voor vrouwenonderdrukking, veelwijverij en kindhuwelijken. Hij heeft geen enkele boodschap aan het democratische stelsel en hunkert naar een sterke leider. Hij haalt het vrije denken onderuit, waardoor hele generaties van hun creativiteit worden beroofd. Hij houdt de haat jegens de moderne, Westerse maatschappij vers.

(arcering en vet na  overname artikel toegevoegd)

Als kind droeg ik die haat ook in mijn hart. Ik was 10 en al een tijdje daarvoor onder invloed geraakt van een oudere jongen bij ons in de buurt, die op een imamopleiding zat. Toen mijn vader ons liet weten dat we als gezin van Oost-Turkije naar Nederland zouden verhuizen, verhevigde die jongen zijn inspanningen. ‘Als een moslim wordt neergeschoten, dan valt die met zijn gezicht naar de hemel. Een heiden valt op zijn buik’, vertelde hij. Ik zal nooit vergeten hoe hij met zijn dikke lippen smakte. Ik geloofde alles wat hij zei. De heidenen waren onreine varkens, ze stonken, ze hadden geen eer, ze waren laf en niet te vertrouwen. Ik beloofde hem dat zodra wij in Nederland arriveerden, ik heel veel Nederlanders in elkaar zou slaan. Na de verhuizing heb ik hem vele brieven gestuurd waarin ik in geuren en kleuren loog over de heidenen die ik tegen de grond had gewerkt.

In Nederland was ik door nog meer Turkse plattelanders omringd dan in Turkije. Niet de Nederlandse maatschappij of het onderwijssysteem, maar linkse Turkse politieke vluchtelingen wierpen mij en een paar andere leergierige jongeren uiteindelijk de reddingsboeien toe. Dankzij hen kwamen we in aanraking met verschillende opvattingen. Ze introduceerden ons in de wereld van theater, muziek en literatuur.

Vicieuze cirkel

De nieuwe generaties moeten tot het besef komen dat zij verstikt zijn geraakt in culturele armoede

Die verlichte Turken zijn in de jaren dat ik weg was vrijwel van het toneel verdwenen. Ze hebben geen ruimten meer om bij elkaar te komen. In de ogen van de Nederlandse overheid waren ze blijkbaar niet belangrijk genoeg. Hun idealistische werkzaamheden zijn stuk voor stuk een zachte dood gestorven. Men deed liever zaken met moskeebestuurders. Die zijn in de gemeenteraden gekomen. Progressieve partijen hebben fanatieke aanhangers van de politieke islam de Tweede Kamer in geloodst.

Onze opa’s hebben een wonder verricht door de absolute armoede van het Turkse platteland te ontvluchten. Ze hebben de vicieuze cirkel doorbroken die maakt dat armen niet de middelen hebben om zich te ontwikkelen en door die onderontwikkeldheid geen toegang hebben tot die middelen. De nieuwe generaties moeten tot het besef komen dat zij en hun kinderen nu verstikt zijn geraakt in een culturele armoede. Ze wonen in West-Europa dat drijft op kennis, nieuwe ideeën, dwarse meningen. Omdat ze zich vrijwillig opsluiten in de kooien van de politieke islam, het ultranationalisme en gebruiken met wortels in de feodaliteit, hebben ze hun eigen vicieuze cirkel van de armoede gecreëerd.

De Turkse gemeenschap in Nederland heeft veel weg van het dorp in de roman Kroniek van een aangekondigde dood van Gabriel García Márquez. Iedereen weet dat er een moord gaat plaatsvinden in het dorp, maar niemand voelt de behoefte om het ‘wandelende lijk’ op tijd te waarschuwen.

Laatst schreef een jonge Turkse Nederlander op Facebook dat ik hen veracht. Door de meeste Turken hier wordt me niet in dank aangenomen dat ik kritisch over ze schrijf. Ik zou me wel gedeisd willen houden, maar kan niet anders dan mijn zorg, ergernis en teleurstellingen van de daken schreeuwen. Het is aan de paar journalisten, schrijvers en andere autonome denkers in de eigen gemeenschap om de megafoon ter hand te nemen om het eerlijke verhaal te vertellen.

Een alliantie met de seculiere, verlichte Turken is meer dan ooit noodzakelijk

Alliantie

Dit probleem zou tevens een kopzorg voor Nederland moeten zijn. In dit land is meer aan de hand dan de aanwezigheid van een honderdtal radicaliserende moslimjongeren. Hoeveel talent wordt er wel niet door de gootsteen gespoeld? Zijn de jongere generaties dan niet voor het vrije Westen te winnen?

Als kind schreef ik die achtergebleven vriend op een gegeven moment geen leugenachtige brieven meer; daarna keek ik om me heen, om te ontdekken wie de beste mensen waren om mee om te gaan, met wie ik een bondgenootschap kon sluiten. Zo’n alliantie met de seculiere, verlichte Turken is meer dan ooit noodzakelijk. Ze zijn sterk in de minderheid, maar ze zijn er wel. Laat hen als missionarissen aan de grote groepen Turken vertellen waarom democratie nodig is, wat vrijheid van meningsuiting inhoudt. Laat hen naar scholen, verenigingen en huizen gaan om daar te verhalen over de schoonheid van kunst, veelstemmige muziek en literatuur. En laat ze uitleggen dat niet het islamisme of het Turks nationalisme een beter mens van ze maakt, maar zelfkritiek.

_____________________________________________________________

Citaat van een commentaar:

“De Nederlandse overheid deed liever zaken met moskeebestuurders. Die zijn in de gemeenteraden gekomen. Progressieve partijen hebben fanatieke aanhangers van de politieke islam de Tweede Kamer in geloodst.”

En lees anders dit even: http://www.volkskrant.nl/opinie/opinie-betsy-udink-erdogan-wordt-legitieme-dictator-na-referendum~a4470864/

Mijn commentaar:

Of, zoals ik al vaker schreef: we zijn geïslamiseerd dankzij de landverraders in kerk , synagoge , politiek en koningshuis.
Ieder, dien niet gewaarschuwd heeft voor de islam, heeft het bloed van de slachtoffers van de islam aan diens handen.
Zeker ook de stilzwijgende meerderheid van moslims, die zich laten onderdrukken om binnen de islam te blijven en te laf zijn om te protesteren en dan ook ex-moslim te worden.

Zie voor de oplossing:
http://tora-yeshua.nl/hoe-leer-je-de-enige-ware-god-kennen/

Shalom,
Ben Kok (joods-chr. pastor)

Navigeer naar andere artikelen

One Response to Toppunt van islamisering: Erdoganisme , geschreven door een Turk

  1. Op 13 maart 2017 @ 21:32 schreef Nico Spaak

    Beantwoorden

    The peaceful majority is irrelevant: https://www.youtube.com/watch?v=nrmwB0bwtYQ Waarmee Brigitte Gabriel ons even bijpraat. Dus, deze z.g. seculiere verlichte Turken doen er helemaal niet toe. En wat Turkije betreft kun je inmiddels wel spreken van een peaceful minority.
    De Islam is een religieus fascistisch systeem vergelijkbaar met het nazisme en dat zul je met harde hand moeten bestrijden. Mooie praatjes vullen geen gaatjes. Maar je moet het kwaad eerst wel onder ogen durven zien natuurlijk. In onze huidige maatschappelijke constellatie waar God, Allah en de duivel zo’n beetje als de nieuwe drie-eenheid wordt gezien, zal dat niet snel gebeuren vrees ik. Wat dat aangaat ben ik somber gestemd. Misschien dat de kiezer op 15 maart nog wat hoop kan geven? We zullen het zien.

Geef een reactie

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*